Gençkende severiz elbette. aşık oluruz, tutuluruz birilerine. ama gerçekten sevmeyi öğrenmek ciddi bir iştir ve zaman ister. olgunlaşmamız, hayatı, kendimizi ve karşı cinsi iyi tanımak gerekir, ölesiye değil, “adam gibi” sevmek için.

-kadınlar genellikle otuzlarında, erkekler kırklarında keşfederler gerçek sevgiyi. [Daha fazla...]

-ve anlarız ki sevmek sevileni olduğu gibi kabul etmek demektir.
-anlarız ki, sevilenin sevdiği her şey bizim içinde sevilesidir.
-anlarız ki, sevdiğimizle kesin olarak dost da olmamız gerekirmiş.
-anlarız ki, sevdiğimizin özğürlüğüne, yalnızlıklarına saygı göstermemiz gerekirmiş.
-anlarız ki, sevdiğimiz insanın kişiliğine yönelik eleştirilerden kaçınmamız gerekirmiş.
-anlarız ki, birbirimize içten gelen bir saygı duymamız gerekirmiş.
-anlarız ki, mükemmel bir cinsellik, birbirini karşılıksız seven iki insan arasında yaşanırmış.
-anlarız ki, en zor anlarımızda bile hep yanıbaşımızda olan insan sevilirmiş yürekten.
-anlarız ki, birbirimize kendimizi olduğumuz gibi anlatmakla besleyip çoğaltabilirizsevgimizi.
-anlarız ki, tartışmalarımız herher zaman aramızdaki sorunları çözmeye yönelik olmalıymış.
-anlarız ki, anlamsız kıskançlıklarla ilişkimizi boğmamalıyız.
-anlarız ki, hayatımıza, sevgimize burunlarını sokanların o burunlarını kırıp ellerine vermeliymişiz.
- ve anlarız ki, SEVMEYİ ÖĞRENMEK YILLARINI ALIRMIŞ İNSANIN..